Leven in Bangkok

Een blog over het wel en wee in de metropool Bangkok.

Balcony view
Wed, 17/05/2017

 

 

 

Voor het eerst naar Myanmar.
Wed, 17/02/2016 to Fri, 19/02/2016

Opnieuw een visarun, ditmaal naar Yangon, de voormalige hoofdstad van Myanmar. De taxirit die ik deelde met een Amerikaanse duurde langer dan de vlucht. Al in de late namiddag wandelde ik naar de Shwedagon Paya, het belangrijkste bouwwerk van de stad. Ik kocht geen ticket maar genoot gewoon van het avondlijke zicht op de meer dan 100 m. hoge chedi waar dagelijks duizenden gelovigen komen bidden. 
De volgende dag was ik al vroeg bij de Shwedagon Paya, kocht een ticket en genoot enkele uren van de pracht van dit bouwwerk. Namiddag dacht ik eerst wat te rusten, maar al na 5 minuten stond ik op, bekeek de kaart en ontdekte dat de enorme liggende boeddha slechts enkele honderden meters van het hotel lag. Na enkele foto's wees een vriendelijke handelaar me een andere tempel aan. Ik had tijd zat, en eenmaal in het complex werd ik aangesproken door een monnik. Hij doceerde de leer van Boeddha, en na een tijdje nodigde hij me uit in zijn "huis". 
's Avonds trok ik weer naar de Shwedagon Paya, ditmaal om wat foto's bij avondlicht te maken. Het was er nog drukker dan in de ochtend met vooral groepen scholieren buitenlandse toeristen. 
Mijn laatste dag wandelde ik helemaal door de stad naar de rivier waar nog een belangrijke tempel ligt, de  Botataung Pagoda. In een fietstaxi laat ik me terug naar het centrum brengen en wandel door de nauwe straatjes met huizen die getuigen van de de vervallen glorie van de stad. 
Met een late, door vertragin een heel late vlucht, vlieg ik terug naar Bangkok. 

    Enkele dagen Saigon
    Wed, 11/11/2015 to Fri, 13/11/2015

    Drie dagen en twee nachten in Saigon, dat eigenlijk Ho Chi Minh City heet. Maar de oude naam die tijdens onze kinderjaren elke dag opnieuw in het nieuws kwam door de Vietnamoorlog, klinkt bij mijn generatie toch bekender in de oren. 
    Het was de derde keer dat ik in Saigon kwam. De stad was flink veranderd. Overal schieten hoge gebouwen uit de grond. En de fietsers zijn vervangen door motorrijders, de motorrijders door auto's. 
    Bezienswaardigheden zijn er niet zo veel, en de meeste had ik al eerder bezocht. Maar het voormalig preseidentieel paleis nog niet. Dat werd dus de belangrijkste trekpleister voor mij tijdens deze driedaagse.

    Visarun naar Phnom Penh
    Tue, 31/03/2015 to Thu, 02/04/2015

    Vanwege mijn Non Immigrant O visum moet ik na maximum 90 dagen een stempel van de Thaise immigratie krijgen. Ik zou hiervoor naar het centraal bureau in Chang Wattana kunnen gaan en urenlang aanschuiven, eerst in de verkeersdrukte, daarna aan het loket zelf, maar een uitstapje naar de Cambodiaanse hoofdstad Phnom Penh leek me een beter idee. Trouwens, als ik het land verliet, moest ik via een luchthaven terugkeren om weer 90 dagen te kunnen blijven ... (ja, ja, zelfs als je gehuwd bent gelden deze regels!).

    Ik was in 2004 al eens in Phnom Penh geweest toen ik fietste van Saigon naar Bangkok. Ik verwachtte na 11 jaar toch een zekere metamorfose, maar die verwachting werd als snel de kop ingedrukt. Reeds bij mijn transfer van de luchthaven naar het hotel kon ik horen, zien en ruiken dat er niet veel was veranderd. Vooral het vele vuil op de trottoirs viel op. Niemand scheen het zich aan te trekken, noch de bewoners, noch de overheid. Dit in schril contrast met de nieuwe reusachtige overheidsgebouwen die langs de - wellicht - belangrijkste weg van de luchthaven naar downtown staan.

    Ook het hotel viel tegen: van een 3 sterren boutique hotel verwacht je op zijn minst dat er behoorlijk Engels wordt gepraat en dat je reservatie bij Booking.com in orde is. Er werd echter niet eens naar mijn reserveringsnummer gevraagd noch naar mijn paspoort. Bovendien moest ik telefonisch uitleggen dat ik een kamer had besteld. Die kamer was minimaal: oubollig en zonder vensters. In de badkamer enkel een klein klompje zeep en overjaarse tandenborstels die ze wellicht ergens van een failliete luchtvaartmaatschappij hadden gekregen. Maar de douche spoot lekker warm water, en dat was een hele verademing na de stoffige rit door de stad.

    Gedurende twee dagen slenterde ik door de stad. Ik had slechts één plaats tot doel gesteld om te bezichtigen: Tuol Sleng, ook wel S21 genoemd. De gevangenis van de Rode Khmer, voormalig een school, maar tussen 1975 en 1979 de plaats waar duizenden mannen, vrouwen en kinderen de dood werden ingestuurd, dikwijls na gruwelijke folteringen. Via facebook had ik Him gevraagd om met me mee te gaan. Ik had haar in 2004 al ontmoet, en ook nu was ze stipt op tijd bij de ingang van Tuol Sleng. 
    Het bezoek was minder beklijvend dan in 2004, wellicht door de massa toeristen die er al dan niet luidruchtig, rondliepen. Maar het blijft één van de meest vreselijke plaatsen die ik ooit bezocht heb. Vooral wanneer je de foto's ziet van al die mensen die er gestorven zijn (de Khmer namen van elke gevangene foto's), en daarna de folterpraktijken en de schedels .... het is een huiveringwekkende ervaring.

    Na twee dagen keerde ik terug naar Bangkok. Omdat de vlucht erg vroeg was, had ik de dag ervoor via het hotel een taxi besteld. Maar na een half uur wachten bleek de taxi niet te zullen komen "omdat hij uit de stad was". De eigenares van het hotel, of was het de manager, bracht me dan maar zelf met haar auto naar de luchthaven. Twee uren later stond ik al op het tarmac van Don Mueang Airport in Bangkok. 

    Scouting trip Noord Thailand
    Thu, 19/03/2015 to Wed, 25/03/2015

    Van 19 tot 25 maart kwam Wilfried een reis door het noorden van Thailand voorbereiden voor mensen uit Lanaken. Hij had me gevraagd om hem te vergezellen, en samen met onze chauffeur doorkruisten we met een confortabele minibus centraal en noord Thailand. Bovendien vlogen we de voorlaatste dag nog naar Hua Hin om vandaar nog Nakhon Pathom en Ayutthaya te bekijken. In totaal legden we met de minibus meer dan 2500 km af, bekeken we 13 hotels en bezochten we nagenoeg alle belangrijke bezienswaardigheden in de regio. Het was vermoeiend maar leuk, en als je een reis voorbereidt, is er geen betere manier dan zelf ter plekke alles te gaan bekijken. Het lijkt ouderwets, maar de realiteit is dikwijls heel anders dan de gephotoshopte foto's in reis - en andere boeken. 

    Music in the Park
    Sun, 01/03/2015

    The season of the Bangkok Symphonic Orchestra has ended, but that doesn't mean there is no music on Sunday evening in Lumpini Park. Today a variety of music, dance and ... some political activity with former yellow shirt prime minister Abhisit Vejjajiva entering the park and greeting the public. Bangkok is a stronghold for the yellow Democratic Party, the oldest political party of Thailand.

    Concert in the Park
    Sun, 22/02/2015

    From November till the end of February the Bangkok Symphonic Orchestra organises each Sunday evening a concert in Lumpini Park. They play a variety of classical and popular music. Entrance is free. Having a picknick on the lawn while listening the beautiful music from Strauss, Tsjaikovsky and other famous composers, it might be a perfect end of the weekend.

    Angkor - Siem Reap
    Thu, 15/01/2015 to Sun, 18/01/2015

    Omdat ik een visarun moest doen, besloot ik om het nodige met het aangename te koppelen: een verlengd weekendje Siem Reap / Angkor. Ik had de site 10 jaar geleden al eens bezocht, maar er zijn nu eenmaal plaatsen op de wereld die je best meer dan één keer bezoekt. 

    De oppervlakte van Angkor bedraagt zo'n 1000 km². Je hebt niet alleen enkele dagen nodig om een overzicht van deze historische stad te krijgen, maar ook een aangepast vervoermiddel. Daarom huurden we voor de eerste twee dagen een tuktuk met chauffeur. De eerste dag kostte ons dat 15 $ voor de kleine tour met o.a. Angkor Vat, Angkor Tom en Phra Tom. Voor de tweede dag betaalden we 20 $, inclusief de vroege rit naar Angkor Vat om de zonsopgang te zien. 

    De derde dag ging ik met een gehuurde fiets (Giant mountainbike - 7 $/dag) alleen op pad. Het werd een zoektocht over onverharde paden en door kleine dorpsgemeenschappen naar Somran, het meisje dat ik in 2004, toen ik van Saigon naar Bangkok fietste, een flinke som geld had gegeven om te kunnen studeren. Tot 2013 telefoneerde ze me regelmatig, maar daarna heb ik van haar niets meer gehoord. Ook de dorpsbewoners van wie er eentje beweerde haar moeder te kennen, konden me niet helpen. Tegen de middag keerde ik zonder resultaat terug naar het hotel.

    Dat hotel was het Banyan Leaf hotel. De kamer die zo'n € 30 kostte, was goed, Het personeel uitstekend.

    Op zondagavond vlogen we met Air Asia terug naar Bangkok. De vlucht is niet meer dan opstijgen en landen, en duurt ongeveer 45 minuten.

    Fietsen naar Taling Chan.
    Sun, 11/01/2015

    Een fietstochtje naar de drijvende markt van Taling Chan in het noordwesten van Bangkok. De markt is minder bekend en kleiner dan Damnoen Sadoeak, maar daarom juist meer authentiek.

    Onze condo
    Mon, 17/11/2014

    Op 17 november 2014 werd ik definitief eigenaar van een mooie condo in Lumpini Place Chayopraya-Narathiwat in Rama 3 rd. Vanaf de 20ste verdieping heb ik een mooi uitzicht op de skyline van Bangkok.